Biri için ölmek… XXV

Bir önceki yazıyı okumak için tıklayın

” Ertesi gün akşam uyandım, moralim bozuktu, uyanmak istememiştim… ” demiştim önceki bölümde…

Hatırlatayım; Tarih 22 Ocak 2020, benim bu yazıyı yazdığımdan tam 1 ay önce… Saat 21:48. “Sanırım hala kendine gelmeye çalışıyorsun” dedi. “Hala kendimi iyi hissetmiyorum” dedim. Kendimi gerçekten hem bedenen, hem ruhen kötü hissediyodum…

“Dışarı çıkıcam biraz” dedim… “Biraz deniz havası alayım” dedim. “Ama ille de gidicem diyorsan motosikleti Bırak git” dedi. “Motosikletle gitmek istiyorum” dedim. “Gitme orman havası al” dedi bana…

“Ben zaten bi ormanda kayboldum.” ,”Denize gidip ufku görmem lazım…” diye karşılık verdim. Bu belirsizlik, bu duygularla savaşmak beni gerçekten çok ama çok yormuştu…

“10 dakikaya buluşuyoruz” dedi, emredercesine…

“Emreder gibi bakışlar, sevginiz yok!”

“Peki” dedim… Saat 22:41 olmuştu. Buluşmak istediği yere gittim. Bu arada iki ufak yuvarlamıştım… Gerginliğimden kurtulmalıydım sadece… Aldı beni her zamanki yere götürdü. Hala gergindim çünkü bana sarılmamıştı… Oysa bi kere sarılsa şöyle içten dolu dolu, bütün stresim geçecekti…

Sonra o beni eve bırakmaya kalkıştı ama siteye geldiğimizde gitmiyim diye motosikletimin anahtarınıda aldı. Biraz oturalım dedik… Benimle ilgileniyodu, biraz da olsa sakinleşmiştim. Biraz dertleştik işte hafiften… Sonra bi sarıldı… Bi sarıldık… Uçuyodum… Herşey üstümden kalktı… Bi an dedimki minik bi yakınlaşmadan sonra: “Şu midendeki kelebekler ne alemde?”

“Bilmem” dedi sessizce, gözgözeydik o sırada, başım başında… Sonra öptüm o dünyaları sakladığı dudaklarından… Sonra o bu öpücüğü öpüşmeye çevirdi ve bu sanırım dört kez tekrarlandı… “Kelebekler yerinde durmuyo” dedi. İlk öpüşümden sonra bıyıkaltından mini minnacık bi gülüş yakalamıştım, unutamadığım anlardan biri… Daha sonra o gülüşü beni terk ettikten sonrada yakalayıp onu döndürmeye çalışacaktım. Gitmesi gerekiyodu ama kopamıyoduk… Saat 00:59 itibariyle ona oturduğu sitenin girişine kadar eşlik edip, eve varmıştım. Yine şarjı yoktu tabi. 1:13te “Şarjım bitmişti” yazdı. Bende dedim ki “Ne şarjmış ya özledik burda”. “Yaaa😍” diye karşılık verdi…

Normalde olsa “ama daha yeni beraberdik” falan deyip hevesimi kursağıma sokması gerekirdi… Dengesizdi işte… Alışmıştım…

Tarih 23 Ocak 2020 olmuştu saatten anlayacağını üzere ve aşağıdaki konuşmanın geçtiği saat ise 01:14tü;

“Kır dök parçala yak yık ama ben seni çok seviyorum”
“Bunu baya düşündüm” dedim. Evet tam olarak 23 Ocak 2020 01:14te artık içime sığmayan dışıma taşan ve öldrümeyi başaramadığım duygularımı olabildiğince açık bi şekilde söylemiştim ona…

“Ne kadar baya” diye sordu. Hala emin değildi sevgimden…

Ben: “Her saniyemi seninle geçirmek isteyecek kadar baya”
Ben: ” Anlıyorsun değil mi”
“B” :”Bak bu dediğin bana da oluyor”
“B” :” O yüzden çok iyi anlıyorum”
Ben: ” Peki”
Ben: ” Başka neler oluyo”
Ben: ” Anlatsana biraz”
Ben: ” 😍”
“B” :” Olmaz”
“B” :” Anlatamam”
Ben: ” Neden”
“B” :”Anlatabilecek bişey değil”
Ben: ” Yaşat o zaman “
“B” :” Ama hani şey dedin ya”
“B” :” Sen eve geçince değişiyorsun”
“B” :” Senin yanında kalbi ile evde mantığı ile hareket eden bi insana dönüşüyorum”
“B” :” Haklısın yani”
Ben: ” Bende öyleydim”
Ben: ” Başa çıktım”
Ben: ” Ama mantıksız olan ne sence”
Ben: ” Hani mantığınla hareket edimuşsun ya”
“B” :” Peki sence ne”
Ben: ” Bence mantıksız olan bişe yok zaten bu yüzden kalbimi dinlemeye başladım”
“B” :”Bana göre bi insana bağlanmak saçma ve mantığa aykırı ve yine bana göre hiç kimse kimseyi gerçekten sevemez”
“B” :”Bi zaman sevebilir”
“B” :”Sonra biter”
“B” :” Ya da azalır”
“B” :”Bak bunu şuan tam olarak anlatamadım”
Ben: “Azalması yada bitmesi kendi kendine olmaz”
“B” :”Olur işte”
Ben: “Ama zaten bunun önüne geçemiyoruz neden mücadele ederek zamanımızı heba edelim?”
Ben: “Al sana mantık”
“B” :” 🤷🏻‍♀👏”
“B” :” Ya sen hem bu kadar mantıklı”
“B” :” Hem bu kadar mantıksız olmayı”
“B” :” Nasıl beceriyorsun anlatsana biraz”

Evet sanırım tam olarak burda sevgili olmaya karar verdik diyebilirim… Ama oluyomuş, o benim gibi diilmiş, ben öyle sanmışım. Sevgisi kendi kendine durduk yere azalıyomuş…

Neyse, şöyle devam etti sohbet;

“B” :”Bu günün beni deli ettin”
Ben: “Ooo demek benim için deliriyosun 😃”
“B” :”Murattt”
Ben: “Gerçi bende senin için”
Ben: “😍”
“B” :” Deli yaa
Ben: “Evet doğrudur”
“B” :” Hmm bayağı bi doğru”
Ben: “Sonuç olarak”
Ben: “Birbirini seven ve değer veren iki insanız”
“B” :” Birbirini çok seven ve çok değer veren iki insanız” diye düzeltti beni 🙂
Ben: “Ve neyin nasıl olmasını istiyosak bırakalım öyle olsun karşı koymaktan yoruldum”
“B” :” Karşı koymak”
Ben: “Benim sana karşı koymam dünyanın güneşin çekimine karşı koyması ve etrafında dönmeyi reddetmesi gibi”
Ben: “Yani artık imkansız geliyor”
“B” :” O gece den sonra eskisi gibi olup olamayacağımızı sorduğumda oluruz olabiliriz demiştin
“B” :”Olmuyor dimi
Ben: “Sonra düşündüm neden daha iyi olmayalım”

“B” :”Bazen bi taraf bi tarafı fazlasıyla yorar”
Ben: “Ne istiyosun peki ne yapayım ben öyle olmuyor böyle olmuyor hayatından çıkmamı mı istiyorsun ben yıkmak mı istiyosun ne olsun istiyosun”

“B” :” Böyle bişey istemiyorum”
“B” :” Seni çok seviyorum”
“B” :” Sadece korkuyorum”
“B” :” Ben seni çok üzerim”
“B” :” Yorarım”
“B” :” Diye” Gitmeseydin ben seni bi ömür idare ederdim… Yorulmazdımda…


Ben :”2 yıl sonra ilkkez birine koşulsuz şartsız tamamen güvenebildim.

“B” :”Güvenebilirsin zaten orda bi problem yok ama bilmiyorum
“B” :”En çok ta”
“B” :”Şeyi bilmiyorum”
“B” :”Seni neden böyle sevdiğimi” dedi bende şu ekran görüntüsünü yolladım:

“Açıklayıcı” dedi… Yukarıda “Güvenebilirsin” dediğini gördünüz dimi? Güvendim…

“Pişman olduğum tek bi şey var, o da sana güvenerek tüm duygularımı heba ettim!
Bu eski bi rüzgarın saçlarımı dağıtması, bu rüzgar AŞK DEĞİL NEFRET! Yanıltmasın…”

Evet böyle bi aşkı nefrete dönüştürmeyi başabilenlerden oldu o da sonunda…

“Bir sebebi varsa o sebep için yani çıkar içindir” diye ekledim. Sanki biraz tereddütle; “Ne gibi bi çıkarım olabilir ki”, “Çünkü yok” dedi…

“Demekki kalbin seni kandırmıyor”, “Gerçekten seviyor” dedim.
“Peki senin kalbin seni kandırıyor olmasın” dedi kedili kadın…

“Tamam belki senin bu kararsızlığından dolayı tam anlamıyla sevgili olamadık ama ben seni it gibi kıskanıyor olmama rağmen ve altını çiziyorum aldatılmış olmama rağmen seni kısıtlamaya çalışmıyorum. Ben kimseye böyle güvenmedim” diye çıkıştım ve ekledim:
“Sence kalbim beni kandırıyor mu üstteki mesajı oku düşün”

Kısa bi sessizlik…

“Kandırmıyor” dedi ve ekledi:
“Sevgili olamama konusuna gelirsek sadece benim kararsızlığım değil hazır değilim dedin”
“Ne zaman dedim” diye sordum.
“Bu gün otururken”, “Tam olarak cümleyi hatırlamıyorum” dedi.

“Daha önce öyle dediğimi söyleyip fikirler değişebilir dedim” diye açıkladım, o sırada ne düşünüyosa beni anlamamış…

Sonra bi cesaret daha! “Ben hazırım. Ya sen?”

“Yüzyüzeyken konuşalım dedi bende eve davet ettim. “Olur” dedi. “O zaman bu haftasonu konuşuyoruz detaylıca” dedim. Onayladı.

Sonra “Bu gün çardakta ki soruma verdiğin cevap çok güzeldi” dedi ve sustu bende “Hangisi” dedim. “Bilmem” dedi. Noluyo ya 😀 “Şu mu”, “💏” dedim ve “Hı hı olabilir 😜” dedi.

“Ben her soruna öyle cevap verebilirim 😃”, “Hatta soru sormasanda ben cevap veririm”, “🙃” diye yanıtladım. Dedim ya dudaklarında başka bi dünya vardı… Yıktığı, benim sahiplendiğim o eşsiz dünya…

“Salak yaa 😀😀 ” dedi…

Sabahki planlarımızı konuşuyoduk. Erkek çocukluk arkadaşıyla görüşecekmiş. Bende günübirlik Kocaeli’ye gidicektim.

“B”: “Motorla mı”
Ben: “Evet”
“B”: “Bunun için yazı bekleyip birlikte gidecektik”
Ben: “Yo biz senle kampa gidicez”
Ben: “Beni arkadaşım çağırdı günübirlik”
“B”: ” Banane ya”
“B”: ” Kocaelinede gidicez”
“B”: ” Kampa da”
Ben: “Tamam gideriz ama bu başka diyorum 😃”

Sonra biraz birbirimize duyduğumuz özlemi falan tartıştıktan sonra:

“Hafta sonu birlikteyiz 😍” dedi.
“Seni çok seviyorum 😘” dedim içim rahat ve son derece özgüvenli bi şekilde…
“Bende seni çok seviyorum 😘” diye karşılık verdi. Tam, ama tam olarak istediğim şekilde kestirip atmadan kelimesi kelimesine emojisi emojisine aynı cümleyi kurmuştu başına bende koyarak! Sadece “bende” dese bu gerçekten üzerdi, hep üzmüştür…

İnsan sevdiği tarafından önemsendiğini hissetmek ister, verdiği değeri görmek ister. Geri kalan kimsede umrunda olmaz. Bütün dünya önemsemesin beni de sevdiğim insan önemsesin…


“Kalbimi teklettin” dedim. O an gerçekten çok heyecanlanmıştım ve çok hoşuma gitmişti o mesajı…
“Napcaz” dedi,
“Yazmak istemiştim 🤷🏻‍♀” dedi. Bu beni daha da mutlu etmişti, isteyerek yazdığından emindim çünkü bunu kendi söylüyodu…

Hiç bişe yazamadım lan… Sadece en son kullandığım emojilerden “😍” kalpli göz emojisi atabildim, o sırada kalbimin bi tarafından fırlamasını önlemeye çalışıyodum… Bi şeyler oluyodu… Güzel şeyler oluyodu…

Elbet bu güzel şeylerin bi sonu olacaktı, ama hiç beklediğim gibi bi son olmadı ve beklediğimden çok çok erkendi… En az 10 yıllık plan yapmıştım ben onun üzerine 10 yıl be 10 yıl….

(DEVAMI)