Danas sam te sanjao/la. Čujem kako govoriš: „Pa, možeš me videti samo u snovima…“ Možda bi rekao/rekla: „Ostala/ostao ti je otvoren šlic.“ Znam da se mnogo toga promenilo posle 2018. godine, iako si rekao/rekla da su „svi isti ljudi„. Ti kakvog/kakvu te/vas ja znam, ostao/ostala si u 2018. godini, posle toga te/vas ne prepoznajem. Ali…
Filmi yeni izledim. Öncelikle zenginler için, İllegal Hayatlar: Meclis Amazon Prime Video üzerinden izlenebilir. Fakirseniz zaten nereden izleyebileceğinizi biliyorsunuz 😉 Açıkçası filmin eleştirilecek çok şeyi olsa da %99 oranında gerçeği yansıttığını söyleyebilirim. TBMM birebir canlandırılmış. TBMM koridorlarında uyuşturucu satışı, milletvekili satışı, rüşvet, şantaj türlü türlü TBMM klasiklerine değinilmiş. Klasik dediysem çok eskiye gitmeye gerek yok…
Bugün yada dün veya önceki gün, birileri 55 milyon dolara uzaya gitmiş… Ne için gitmiş? Turistik. AKP yetmezmiş gibi bununla övünen gurur falan duyanlar türedi. CHP Gençlik Kolları Genel Merkezinden bir çok partili isim tebrik etti, yaşadığı sözde gururu falan paylaştı. CHP Genel Merkezinin resmi hesaplarında böyle bir paylaşım görmedim. Umarım görmem. Ama yinede ilgili…
Bugün göz çevremdeki kırışıklıkları fark ettim. Yaşlanıyorum galiba. Vay be… Aslında fark etmemeyi tercih ederdim. Hayır, hayır. Yaşlanmaktan korktuğum için değil. Daha çok, bunu hayat arkadaşımın fark etmesini isterdim. Vay be… Sahi noldu o iş? Dediniz dimi… Sanırım yalnız öleceğim. Tek dileğim Türkiyede ölmemek artık. Gideceğimiz yer cehennemken, hiç değilse ölümümüz cehennemde olmasın. Vay be……
2018 cumburbaşkanlığı seçiminde ve öncesinde gece-gündüz demeden her yerde senin pankartlarını astık, senin manifestolarını dağıttık. AKP tarafından yönetilen bir ilçede olduğumuzdan defalarca kez zabıtalarla birbirimize girdik, göz altına alınan arkadaşlarımız oldu. Ve bu arkadaşlarımız serbest kalır kalmaz aynı gün yeniden çalışmaya devam etti. Bunların hepsi gönüllüydü, hepsi hiç bir zorlama olmadan senin için çalıştı. Hatta…
Uzun zaman olmuş… Koşturmaktan neredeyse bir yıl yazmamışım. İnzivaya ihtiyacım varken yine koşturdum. Arada bir beynimle kavga ediyoruz, çekip gidiyor çok yorulduğunu bahane edip. Ben zorladıkça o daha çok kaçıyor. Tam şu an deprem oldu, beyin yorgunluğundan bahsederken deprem olunca Ahmet KAYA’nın şarkısı geldi aklıma. „Depremler oluyor beynimde. Dışarıda siren sesi var. Her yanımda susmuş…
Bok gibi bir yılın daha bok gibi bir ilk yazısından merhaba!İnsanlar değişmez mi? Göreceli bi kavram, karaktere de bağlı. Karakter değişir mi bilmiyorum onu başka bi zaman konuşuruz. Yaklaşık 30 yıllık tecrübemle, (evet anahtar kelime tecrübe.) insanlar değişir. Değişiyor. Huy değişmez belki, bu da karakteri doğrudan etkiler. Ama dedim ya konumuz bu değil. Her geçen…
„Şarap gibi kadınsın“ diye bir deyim vardır. Bu kadının yıllandıkça güzelleştiğini, yaşlanmadığını ifade etmek için kullanılır. Ama bence asıl şarap kadın gibidir. Şarabı bitmesin diye yavaş içersin, saatlerce bitmez ama bittiğinde ne bir etkisi olur ne içtiğini anlarsın. Bir şişe şarabı tek başına hızlı içersin, muhtemelen çoğu insanı çarpar. Tamam, tamam. En iyi siz içiyorsunuz…
Hepimiz yüzlerce insan tanıyoruz, ben de dahil, hatta binlerce. Daha doğrusu öyle olduğunu sanıyoruz. Aslında hiç kimseyi gerçekten tanımıyoruz. ‘Tanıyorum’ dediğim o kadar çok insandan kazık yedim ki… Bu aydınlanmaya böyle ağır bedeller ve tecrübelerle ulaşabildim. Gerçekten tanıdığımız en fazla bir avuç insandır. İşte tam da bu yüzden, bu bir avuç insan için yaşamaya devam…
Az önce Televizyondan netflix açmış film izliyordum. Normalde direkt televizyonu kapatırdım ama o an sadece netflixten çıktım. Zaten televizyon izleyen biri değilim. Böyle bir ülkede ne izlenebilir ki!.. Neyse… Bir reklama denk geldim, okul malzemeleriyle alakalı. Önce bir tane, sonra bir tane daha anı geldi aklıma… Çocukluk anısı… 1. yada 2. sınıfta resim dersinde çizdiğim…